Στη ζωή μας υπάρχουν άνθρωποι που περνούν… και άνθρωποι που μένουν για πάντα μέσα μας.
Η μητέρα είναι η πρώτη μας αγκαλιά, η πρώτη μας δύναμη, η πρώτη φωνή που μας είπε «μπορείς».
Είναι εκείνη που κουβαλά τις αγωνίες μας σιωπηλά, που χαμογελά ακόμη κι όταν κουράζεται, που αγαπά χωρίς όρους και χωρίς αντάλλαγμα.
Μια καρδιά που χτυπά πάντα λίγο πιο δυνατά για εμάς.
Ζούμε σε μια εποχή που όλα τρέχουν γρήγορα.
Οι άνθρωποι συχνά δεν προλαβαίνουν να πουν όσα αισθάνονται.
Δεν προλαβαίνουν να ευχαριστήσουν.
Να αγκαλιάσουν.
Να δείξουν αγάπη.
Ίσως λοιπόν η σημερινή μέρα να είναι μια υπενθύμιση.
Να πάρουμε ένα τηλέφωνο.
Να πούμε ένα «ευχαριστώ».
Να θυμηθούμε μια γυναίκα που στάθηκε φως στη ζωή μας.
Γιατί οι μητέρες δεν ζητούν πολλά.
Λίγη αγάπη θέλουν.
Λίγη προσοχή.
Να νιώσουν ότι όσα έδωσαν είχαν αξία.
Και είχαν.
Είχαν τεράστια αξία.
Γιατί πίσω από ανθρώπους που στάθηκαν όρθιοι στη ζωή, πολύ συχνά υπήρχε μια γυναίκα που τους έμαθε να σηκώνονται όταν πέφτουν.
Μια μητέρα.
Και αν σήμερα εδώ υπάρχουν μητέρες που κάποτε ένιωσαν ότι κουράστηκαν πολύ…
ότι δεν αναγνωρίστηκαν αρκετά…
ότι πρόσφεραν περισσότερα απ’ όσα πήραν πίσω…
θέλω να ξέρουν κάτι:
Η αγάπη που δίνει μια μητέρα δεν χάνεται ποτέ.
Τη Γιορτή της Μητέρας δεν τιμούμε απλώς έναν ρόλο.
Τιμούμε την αγάπη στην πιο αγνή της μορφή.
Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες που κάνουν τον κόσμο πιο ζεστό, πιο φωτεινό και πιο ανθρώπινο.
Εύα Αρβανιτοπούλου , Κοινωνική Λειτουργός
Κέντρο Υγείας Αλιάρτου
Η μητέρα είναι η πρώτη μας αγκαλιά, η πρώτη φωνή από την Εύα Αρβανιτοπούλου Κέντρο Υγείας Αλιάρτου
